سلام بر انسانها، بر بندگان خوب خدا
من محمد نوری زاد هستم. من اندیشه محمد نوری زاد هستم. من قلم محمد نوری زاد هستم که به سخن آمده ام. جسم ام در زندان است، اما اندیشه ام با شما و تمام دوستان و عزیزانی است که در این ایام به لطف یا قهر بنده را شایسته توجه و محبت خود دانسته اید. البته در این میان کسانی که هنوز اعتقاد راسخ خود را به باتوم، سلول انفرادی و بازجویی و پرونده و اتهام حفظ کرده اند، عطش مرا با دعوتم به اوین، این جایگاه بزرگمردان روزگار معاصر کشورم سیراب کردند. من اکنون در جایی هستم که روزگاری سند همچون جهاد سازندگی و جبهه، و بلکه بزرگتر از آنها، سند افتخارم خواهد شد. جسم من، این چند کیلو گوشت و استخوان و پوست، اکنون در اختیار ایشان است، اما اندیشه ام، تفکرم و نگاهم حبس کردنی نیست، نه به این خاطر که بزرگ یا نجات دهنده است، نه به این خاطر که بری از خطاست، که چنین نیست! بلکه به این خاطر که از جنس اندیشه است و اندیشه حبس شدنی نیست. از این پس تا روزی که جسم مرا در اختیار دارند، گاه نوشت های من از این وبگاه به روز میشود. هر چند نمایندگی یک اندیشه هم انحصاری نیست و میتواند از وبگاه های دیگری هم به روز شود، میتواند از کوچه و خیابان و دانشگاه و حوزه به روز شود، میتواند از زبانهای دیگر بیان شود! آن چه مهم است این است که برادران ره گم کرده ما بدانند که اگر هزار و چهارصد سال پیش اندیشه محمد با تبعید به شعب ابی طالب خاموش نشد، اگر کتاب سوزی های اسکندری و مغولی اندیشه بندگان ایرانی خدا را نابود نکرد، اگر شهادت حسین و یارانش اندیشه عاشورا را مدفون نکرد،
پس محبوس کردن کالبد من هم اندیشه ای را که امروز بر این زبان خطاپذیر جاری ست خاموش نخواهد کرد.
گاه نوشت ها، همچنان در حال نوشته شدن هستند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر